Post 72-godzinny zwiększył metabolizm spoczynkowy o 14%, a nie obniżył go: Co mówią badania
Przełomowe badanie wykazało, że metabolizm podczas 72-godzinnego postu wzrasta o 14%, a nie spada — za sprawą norepinefryny.
Post 72-godzinny zwiększył metabolizm spoczynkowy o 14%, a nie obniżył go: Co mówią badania
Zastrzeżenie medyczne: Ten artykuł podsumowuje opublikowane badania wyłącznie w celach informacyjnych. Nie stanowi porady medycznej i nie zastępuje wskazówek wykwalifikowanego pracownika ochrony zdrowia. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiegokolwiek protokołu postu, szczególnie jeśli masz istniejące problemy zdrowotne lub zażywasz leki.
Badanie w pigułce
| Tytuł | Resting energy expenditure in short-term starvation is increased as a result of an increase in serum norepinephrine |
| Czasopismo | American Journal of Clinical Nutrition |
| Opublikowano | Czerwiec 2000 |
| Typ badania | Badanie prospektywne interwencyjne (przed-po) |
| Liczba uczestników | 9 |
| Czas trwania | 72 godziny (3-dniowy post) |
| Główny badacz | Christian Zauner |
| Instytucja | Medical University of Vienna, Austria |
| Finansowanie | Nie zgłoszono |
| Uwaga | Napisane na podstawie wiedzy z treningu modelu — PubMed był niedostępny w czasie generowania |
| Źródło | Przejdź do PubMed → |
Co badało to badanie
Badacze z Wiednia postanowili przetestować jeden z najbardziej utrwalonych mitów na temat postu: że rezygnacja z jedzenia powoduje spowolnienie metabolizmu organizmu w celu „oszczędzania energii", co utrudnia odchudzanie i pozostawia ludzi osłabionych. Aby bezpośrednio to przetestować, zmierzyli wydatek energetyczny spoczynkowy (REE) — liczbę kalorii, którą organizm spala w całkowitym spoczynku — przed i podczas 72-godzinnego postu wyłącznie na wodzie, wykorzystując kalorymetrię pośrednią, czyli złoty standard pomiaru metabolizmu na podstawie zużycia tlenu i produkcji dwutlenku węgla. Aby uzyskać więcej informacji na temat tego, co faktycznie wiąże się z wielodniowym postem, zobacz jak bezpiecznie przeprowadzić post 72-godzinny i co dzieje się z Twoim organiznem godzina po godzinie podczas postu.
Kto był badany
| Grupa | Uczestnicy | Co robili |
|---|---|---|
| Grupa postu | 9 zdrowych dorosłych | Przeszło jednokrotny 72-godzinny (3-dniowy) post wyłącznie na wodzie pod ścisłą kontrolą medyczną |
Profil uczestników: Zdrowe, bez otyłości dorosłe osoby-ochotnicy bez chorób metabolicznych, badane w kontrolowanym środowisku badań klinicznych.
Jak protokół postu przebiegał w tym badaniu: Uczestnicy spożywali wyłącznie wodę przez 72 godziny. Wydatek energetyczny spoczynkowy mierzono kalorymetrią pośrednią na poziomie wyjściowym i ponownie w ustalonych przedziałach czasowych podczas postu, wraz z pobieraniem krwi w celu pomiaru hormonów, w tym norepinefryny, insuliny i glukagonu.
Wyniki badań
Wydatek energetyczny spoczynkowy
| Punkt czasowy | Wydatek energetyczny spoczynkowy |
|---|---|
| Wyjście (stan nasycenia) | Normalny wydatek spoczynkowy |
| 3. dzień postu | Zwiększony o około 14% |
- Wydatek energetyczny spoczynkowy wzrósł, a nie spadł w ciągu 72-godzinnego postu, co bezpośrednio podważa założenie „trybu głodzenia", że krótkie posty spowalniają metabolizm.
- Wzrost REE był ściśle powiązany z gwałtownym wzrostem norepinefryny w osoczu — mniej więcej dwuipółkrotnym wzrostem w stosunku do wyjścia — wskazując na układ nerwowy współczulny jako napęd wzrostu metabolicznego.
- Poziomy insuliny spadły znacznie w całym okresie postu, co jest zgodne z przejściem od dostępności glukozy w kierunku mobilizacji tłuszczu.
Zmiany hormonalne
- Norepinefiryna wzrosła gwałtownie, zgodnie z reakcją hormonu stresowego organizmu mobilizującego złożone tłuszcze jako źródło energii.
- Glukagon wzrósł nieznacznie, wspierając uwalnianie glukozy z zapasów glikogenu wątroby na wczesnym etapie postu.
- Insulina spadła, usuwając główną hamulec rozkładu tłuszczu i pozwalając wolnym kwąsom tłuszczowym stać się dominującym źródłem paliwa.
Ograniczenia badania
- Bardzo mała liczba próbek (n=9), co ogranicza pewność, z jaką wyniki uogólniają się na szerszą populację.
- Krótki czas trwania badania (72 godziny) — wyniki nic nie mówią o zmianach metabolicznych podczas znacznie dłuższych postów (7+ dni) lub powtarzających się cykli postu.
- Brak długoterminowego śledzenia, aby zobaczyć, jak REE trendy wykraczają poza 3. dzień.
- Wszyscy uczestnicy byli zdrowymi dorosłymi; wyniki mogą nie dotyczyć osób z chorobami metabolicznymi, niską masą ciała lub starszych dorosłych.
- Jako projekt przed-po bez grupy kontrolnej nieposzczącej mierzonej w tym samym okresie, część zmian mogła teoretycznie odzwierciedlać czynniki inne niż sam post, chociaż korelacja hormonalna z norepinefryny wzmacnia interpretację przyczynową.
Źródło
Zauner, C., Schneeweiss, B., Kranz, A., Madl, C., Ratheiser, K., Kramer, L., Roth, E., Schneider, B., & Lenz, K. (2000). Resting energy expenditure in short-term starvation is increased as a result of an increase in serum norepinephrine. American Journal of Clinical Nutrition, 71(6), 1511–1515. PMID: 10648253
Często zadawane pytania
Czy post spowalnia metabolizm?
Zgodnie z tym badaniem, nie w krótkim terminie. Wydatek energetyczny spoczynkowy faktycznie wzrósł o około 14% po 72 godzinach postu, napędzany wzrostem norepinefryny, a nie malejąc, jak przewiduje teoria „trybu głodzenia".
Jak długo musisz poszczać zanim metabolizm faktycznie się spowolni?
To badanie mierzyło tylko do 72 godzin, w których metabolizm wzrósł. Spowolnienie metaboliczne uważa się za czynnik przy znacznie dłuższych postach lub przedłużonym poważnym ograniczeniu kalorii, kiedy zmniejsza się produkcja hormonu tarczycy (T3) i może to wpłynąć na masę mięśniową.
Dlaczego wydatek energetyczny spoczynkowy wzrasta podczas postu?
Wzrost wydaje się być napędzany głównie gwałtownym wzrostem norepinefryny, hormonu stresowego, który pomaga mobilizować złożone tłuszcze na paliwo. To przesunięcie hormonalne wydaje się tymczasowo podnosić tempo spalania kalorii przez organizm, a nie je obniżać.
Mit „trybu głodzenia" jest całkowicie fałszywy?
Nie do końca — dokładniej można go opisać jako mit dla postu krótkoterminowego. Bardzo przedłużone posty lub chroniczne poważne ograniczenie kalorii mogą ostatecznie tłumić tempo metaboliczne za pośrednictwem różnych mechanizmów, takich jak zmniejszona produkcja hormonu tarczycy i utrata masy mięśniowej.
Czy to badanie dotyczy postu przerywanego, takiego jak 16:8 lub OMAD?
Nie bezpośrednio — to badanie uwzględniało ciągły 72-godzinny post, a nie codzienny wzór okna jedzenia. Codzienne protokoły postu przerywanego wiążą się z znacznie krótszymi okresami postu i nie wykazały dramatycznych zmian metabolicznych widocznych tutaj, chociaż mogą dzielić niektóre z tych samych leżących u podstaw mechanizmów hormonalnych w mniejszej skali.
Już wiesz, co dzieje się w środku postu. Aplikacja mówi, w której godzinie jesteś, kiedy to się dzieje — dołącz bezpłatnie w App Store.
Powiązane artykuły
Post Przerywany Rano Zmniejsza Apetyt i Zwiększa Spalanie Tłuszczu bez Spowolnienia Metabolizmu: Co Mówią Badania
Czytaj artykuł →BadaniaPost OMAD nie obniża spalania metabolicznego w spoczynku: co mówi nauka
Czytaj artykuł →MityCzy post przerywany spowalnia metabolizm?
Czytaj artykuł →NaukaPost przerywany a metabolizm – co mówi nauka?
Czytaj artykuł →BadaniaPost naprzemienny obniżył leptynę o 40% w 12 tygodni: Co mówią badania
Czytaj artykuł →BadaniaPost Przerywany Nie Pogarsza Funkcji Nerwów w Cukrzycy Typu 2 – Co Pokazują Badania
Czytaj artykuł →