آیا باید در حالت روزه ورزش کنید؟

بله، ورزش در حالت روزه به‌طور کلی ایمن و مؤثر است — و برای بسیاری از افراد انرژی و تمرکز بهتری نسبت به تمرین بعد از وعده غذایی ایجاد می‌کند. کلید کار این است که بفهمید بدنتان روی چه سوختی کار می‌کند.

پاسخ کوتاه

بدن در حین ورزش روزه‌دار چه می‌کند

وقتی ۱۲ ساعت یا بیشتر روزه می‌گیرید، سطح انسولین کاهش می‌یابد. این به بدن سیگنال می‌دهد که از سوختن گلوکز (قند) فاصله بگیرد و شروع به سوزاندن چربی ذخیره کند. همزمان، کبد شروع به تولید کتون‌ها می‌کند — مولکول‌هایی که از چربی ساخته می‌شوند و مغز و عضلات می‌توانند از آن‌ها به عنوان سوخت استفاده کنند.

کتون‌ها سوخت بسیار پاکیزه‌ای هستند. کارآمدتر از گلوکز می‌سوزند و اوج و افت‌های قند خون ناشی از وعده‌های غذایی پر کربوهیدرات را ایجاد نمی‌کنند. به همین دلیل است که بسیاری از ورزش‌کاران روزه‌دار جلسات خود را به‌طور غیرمعمول متمرکز و پایدار توصیف می‌کنند — بدون هیجان قبل از تمرین، بدون دیوار میانی تمرین.

هورمون رشد انسانی (HGH) نیز در حین فستینگ بالا می‌رود. این هورمون به بدن کمک می‌کند عضله را حفظ کند در حالی که چربی می‌سوزاند — که برعکس چیزی است که اکثر مردم می‌ترسند وقتی بدون غذا تمرین می‌کنند اتفاق بیفتد.

ترس: آیا عضله می‌سوزانم؟

این رایج‌ترین نگرانی است، و وقتی بیولوژی را درک کنید تا حد زیادی بی‌اساس است. بدن تنها به عنوان آخرین چاره از عضله به عنوان سوخت استفاده می‌کند، خیلی بعد از اینکه ذخایر گلوکز و چربی تخلیه شده باشند. یک جلسه تمرین روزه‌دار معمولی — حتی یک جلسه سخت — به نقطه‌ای نمی‌رسد که بدن شروع به تجزیه قابل توجه بافت عضلانی کند.

آنچه بیشتر اهمیت دارد این است که در پنجره غذایی چه می‌خورید. اگر پروتئین کافی و چربی‌های باکیفیت در وعده‌هایتان دارید، عضلاتتان محافظت می‌شوند. اکثر افرادی که روزه می‌گیرند و تمرین می‌کنند به مرور زمان عضله را حفظ می‌کنند یا حتی می‌سازند — به‌ویژه وقتی بعد از شکستن روزه پروتئین کافی می‌خورند.

این تجربه واقعاً چگونه است

اولین بارهایی که روزه‌دار تمرین می‌کنید ممکن است غیرمعمول احساس شود. بدنتان به استفاده از چربی برای سوخت در شدت بالا عادت ندارد. ممکن است در هفته یا دو هفته اول کمی کند احساس کنید.

اما اکثر افرادی که از دوره سازگاری عبور می‌کنند یک تغییر معنادار گزارش می‌دهند. تمرین پاک‌تر احساس می‌شود. نه سنگینی در معده، نه کندی از یک وعده قبل از تمرین، و نه افت در میانه راه.

یک نکته عملی: اگر بر اساس برنامه ۱۶:۸ روزه می‌گیرید که پنجره غذایی‌تان ساعت ۸ شب بسته می‌شود، به طور طبیعی صبح روز بعد قبل از وعده ظهر در حالت روزه تمرین می‌کنید. بسیاری از افراد این را ریتم ترجیحی‌شان می‌یابند — روزه‌دار تمرین کنید، سپس روزه را با یک وعده خوب بشکنید.

چه نوع ورزشی بهترین کار را در حالت روزه می‌کند؟

اکثر انواع ورزش می‌توانند روزه‌دار انجام شوند. چند الگوی کلی ارزش دانستن دارند:

کاردیو و کار با شدت کم تا متوسط — دویدن، دوچرخه، پیاده‌روی، یوگا — به‌ویژه برای حالت روزه مناسب هستند. این فعالیت‌ها به شدت به اکسیداسیون چربی متکی هستند، که فستینگ آن را تقویت می‌کند.

تمرین قدرتی و HIIT — اینها نیز می‌توانند روزه‌دار با نتایج خوب انجام شوند. سازگاری اولیه ممکن است سخت‌تر احساس شود، اما عملکرد معمولاً در طول چند هفته به حالت عادی برمی‌گردد (و اغلب بهبود می‌یابد).

تمرین طولانی یا شدید بسیار زیاد در سطح رقابتی — ماراتن، مسابقات وزنه‌برداری، ورزش رقابتی — ممکن است از استراتژی‌های سوخت‌گیری خاص بهره ببرد. فستینگ برای تمرینات معمولی خوب کار می‌کند اما ورزشکاران نخبه اغلب باید آزمایش کنند که بدنشان در حداکثر خروجی چه چیزی را تحمل می‌کند.

نکاتی برای تمرین در حالت روزه

الکترولیت‌ها غیرقابل چشم‌پوشی هستند. وقتی انسولین کاهش می‌یابد، کلیه‌ها سدیم، پتاسیم و منیزیم بیشتری دفع می‌کنند. قبل و در حین تمرین کمی نمک دریا به آب اضافه کنید. این از سردرد، سرگیجه و گرفتگی جلوگیری می‌کند.

با شدت کمتر شروع کنید. اگر تازه شروع به تمرین روزه‌دار کرده‌اید، با پیاده‌روی، دوچرخه یا وزنه‌های سبک‌تر شروع کنید. در طول ۲ تا ۳ هفته سازگاری به جلسات سخت‌تر وارد شوید.

روزه را به صورت استراتژیک بشکنید. اول تمرین کنید، سپس بخورید. یک وعده با پروتئین و چربی باکیفیت در عرض یک ساعت از پایان تمرین از بازیابی و ترمیم عضله حمایت می‌کند.

زیاد فکر نکنید. هزاران نفر هر روز در حالت روزه تمرین می‌کنند. اگر احساس خوبی دارید، حرکت کنید. اگر واقعاً تخلیه شده یا سرگیجه احساس کردید، کمی غذا بخورید یا صبر کنید تا بخورید.

مکمل‌های قبل از تمرین چطور؟

اکثر محصولات پیش از تمرین حاوی قند، شیرین‌کننده‌های مصنوعی، یا موادی هستند که انسولین را اسپایک می‌کنند — همه اینها حالت روزه را می‌شکنند. قهوه سیاه ساده انتخاب بهتری است. کافئین به طور طبیعی هوشیاری و عملکرد را بهبود می‌بخشد و وقتی بدون شیر یا قند مصرف شود هیچ تأثیر کالریکی معناداری ندارد.

برای راهنمای کامل اینکه چه چیزی روزه را می‌شکند و چه چیزی نمی‌شکند، به در حین فستینگ متناوب چه می‌توانید بنوشید؟ مراجعه کنید.

برای راهنمای کامل و عملی شروع فستینگ متناوب، کتاب Intermittent Fasting in Practice را از Amazon تهیه کنید. با خرید کتاب، ۳ ماه اشتراک رایگان اپلیکیشن فستینگ ما را دریافت کنید: https://www.fastinginpractice.com/redeem

سؤالات متداول

آیا می‌توانم در حین تمرین روزه‌دار عضله بسازم؟

بله. عضله‌سازی به کل مصرف پروتئین و محرک تمرینی پیشرونده بستگی دارد، نه اینکه قبل از یک جلسه خاص خورده باشید یا نه. در پنجره غذایی پروتئین کافی بخورید و به‌طور مداوم تمرین کنید — فستینگ از هایپرتروفی جلوگیری نمی‌کند.

آیا وزنه‌برداری سنگین در حالت روزه ایمن است؟

برای اکثر افراد سالم بله. قدرتتان ممکن است در هفته یا دو هفته اول سازگاری کمی کمتر احساس شود، اما وزنه‌برداری سنگین در حالت روزه به خوبی تحمل می‌شود و اغلب توسط روزه‌داران باتجربه ترجیح داده می‌شود.

آیا کاردیو روزه‌دار چربی بیشتری می‌سوزاند؟

کاردیو روزه‌دار اکسیداسیون چربی را در طول جلسه افزایش می‌دهد، اما کاهش چربی کلی در طول زمان بیشتر به آنچه می‌خورید و پنجره کلی فستینگ‌تان بستگی دارد تا به زمان‌بندی خاص هر یک تمرین. با این حال، کاردیو روزه‌دار برای اکثر افراد بهتر احساس می‌شود و از حالت چربی‌سوز حمایت می‌کند.

اگر در حین تمرین روزه‌دار سرگیجه احساس کردم چه؟

توقف کنید و بنشینید. الکترولیت اضافه کنید — یک پیمانه نمک دریا در آب اغلب سرگیجه ملایم را در عرض چند دقیقه برطرف می‌کند. اگر ادامه یافت یا احساس ناخوشی کردید، جلسه را تمام کنید و چیزی بخورید. سرگیجه معمولاً نشانه الکترولیت پایین یا نیاز به یک دوره سازگاری ملایم‌تر است.

آیا باید بلافاصله بعد از تمرین روزه‌دار بخورم؟

لزوماً بلافاصله نه — اما شکستن روزه در عرض یک یا دو ساعت بعد از تمرین به‌طور کلی برای بازیابی بهینه است. اگر پنجره غذایی تازه باز شده با چیز سبکی شروع کنید، سپس وعده اصلی را بخورید.

مقالات مرتبط

این مقاله صرفاً برای اهداف اطلاعاتی است و توصیه پزشکی محسوب نمی‌شود.