خوردن محدود به زمان زودهنگام کنترل قند خون ۲۴ ساعته را بدون کاهش کالری بهبود می‌دهد: نتایج تحقیقات

هشدار پزشکی: این مقاله صرفاً خلاصه‌ای از تحقیقات منتشرشده برای اهداف اطلاعاتی است. این مقاله جایگزین مشاوره پزشکی نیست و نباید به جای راهنمایی یک متخصص واجد شرایط بهداشتی استفاده شود. پیش از شروع هر برنامه روزه‌داری، به‌ویژه اگر بیماری زمینه‌ای دارید یا دارو مصرف می‌کنید، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

نگاه اجمالی به مطالعه


عنوان	Time-Restricted Feeding Improves Glucose Tolerance in Men at Risk for Type 2 Diabetes: A Randomized Crossover Trial
مجله	Obesity (Silver Spring)
تاریخ انتشار	مه ۲۰۱۹
نوع مطالعه	کارآزمایی متقاطع تصادفی
تعداد شرکت‌کنندگان	۱۵ مرد
مدت	شرایط ۷ روزه با دوره پاکسازی ۱۴ روزه
محقق اصلی	Amy T. Hutchison
مؤسسه	دانشگاه آدلاید، استرالیای جنوبی (در همکاری با Salk Institute for Biological Studies)
منبع	مشاهده در PubMed →

این مطالعه چه چیزی را بررسی کرد

محققان دانشگاه آدلاید یک سؤال دقیق پرسیدند: آیا زمان‌بندی خوردن — مستقل از محدودیت کالری — بر کنترل قند خون ۲۴ ساعته در مردانی که در معرض خطر دیابت نوع ۲ هستند تأثیر می‌گذارد؟ به جای تکیه بر یک آزمایش قند خون ناشتا، آن‌ها از مانیتورهای پیوسته گلوکز (CGM) استفاده کردند تا هر نوسان گلوکز را در طول یک هفته کامل در هر شرایط غذایی ثبت کنند.

چه کسانی مورد مطالعه قرار گرفتند

گروه	شرکت‌کنندگان	کار آن‌ها
TRE زودهنگام	۱۵ مرد	در یک پنجره ۹ ساعته، ۸:۰۰ صبح تا ۵:۰۰ عصر، به مدت ۷ روز خوردند
کنترل (همان شرکت‌کنندگان، متقاطع)	۱۵ مرد	الگوی خوردن عادی خود (≥۱۴ ساعت در روز) را به مدت ۷ روز حفظ کردند

مشخصات شرکت‌کنندگان: مردان دارای اضافه‌وزن یا چاق (BMI ≥ ۲۵)، ۳۰ تا ۷۰ ساله، با حداقل دو عامل خطر سندرم متابولیک. دیابتی نبودند. از داروهای کاهنده گلوکز استفاده نمی‌کردند.

نحوه عملکرد پروتکل TRE در این مطالعه: شرکت‌کنندگان دستورالعمل داشتند که همه وعده‌ها و میان‌وعده‌ها را در یک پنجره زودهنگام ۹ ساعته که از ۸:۰۰ صبح شروع و ۵:۰۰ عصر تمام می‌شد، مصرف کنند. به طور حیاتی، هیچ محدودیت کالری تعیین نشد — شرکت‌کنندگان همان غذاها و همان کالری کل مثل همیشه خوردند، فقط در پنجره زودهنگام فشرده شد.

محققان چه یافتند

کنترل قند خون ۲۴ ساعته (نتیجه اولیه)

اندازه	TRE (۸ صبح تا ۵ عصر)	کنترل (خوردن عادی، ≥۱۴ ساعت)
میانگین گلوکز CGM ۲۴ ساعته	به طور معناداری کمتر	بیشتر
AUC گلوکز ۲۴ ساعته	به طور معناداری کمتر	بیشتر
گلوکز شبانه (ساعات خواب)	به طور معناداری کمتر	بیشتر
گلوکز ناشتای صبح	مشابه کنترل	—

میانگین گلوکز ۲۴ ساعته اندازه‌گیری‌شده توسط CGM در شرایط TRE در مقایسه با خوردن عادی به طور معناداری کمتر بود (P < 0.05)، علی‌رغم عدم تفاوت در کل دریافت کالری بین شرایط.
بارزترین تفاوت در ساعات شب و خواب ظاهر شد: با توقف خوردن در ساعت ۵ عصر، شرکت‌کنندگان قند خون به مراتب پایین‌تری در طول شب داشتند.
نوسانات گلوکز پس از وعده غذایی در شرایط TRE تخفیف یافت.

آزمایش تحمل گلوکز خوراکی (OGTT)

اندازه	TRE	کنترل
گلوکز پلاسمای ناشتا در OGTT	بدون تفاوت معنادار	—
AUC گلوکز ۲ ساعته (OGTT)	تمایل به بهبود، از نظر آماری معنادار نیست	—

OGTT در دوره ۷ روزه به معناداری آماری نرسید، که نشان می‌دهد ۷ روز TRE برای بهبود گلوکز محیطی CGM کافی است اما ممکن است برای نشان دادن تغییرات در آزمایش رسمی تحمل گلوکز به زمان بیشتری نیاز داشته باشد.

محققان چه نتیجه‌ای گرفتند

خوردن محدود به زمان زودهنگام — فشرده کردن پنجره خوردن در صبح و اوایل بعدازظهر — پروفایل‌های گلوکز ۲۴ ساعته را اندازه‌گیری‌شده توسط CGM در مردانی که در معرض خطر دیابت نوع ۲ هستند به طور معناداری بهبود داد، و این بهبود بدون هیچ کاهشی در دریافت کالری اتفاق افتاد.

این نتایج برای کسانی که روزه می‌گیرند چه معنایی دارد

زمان‌بندی وعده غذایی یک اهرم متابولیکی است، نه فقط محدودیت کالری. این مطالعه نشان می‌دهد که فشردن وعده‌ها در یک پنجره کوچک‌تر و زودهنگام‌تر با همان مجموع کالری به طور قابل اندازه‌گیری کنترل گلوکز را بهبود می‌دهد.
توقف خوردن در اوایل عصر بیشتر از شروع دیرهنگام اهمیت دارد. کاهش گلوکز شبانه یکی از قوی‌ترین یافته‌ها بود.
اگر در معرض خطر دیابت نوع ۲ هستید، زمان‌بندی روزه ممکن است کمک کند. بهبودها در گلوکز در عرض ۷ روز و بدون شمارش کالری اتفاق افتاد.
پنجره خوردن زودهنگام (تمام قبل از ۵ تا ۷ عصر) ممکن است از نظر متابولیکی سودمندتر از دیرهنگام باشد.

محدودیت‌های مطالعه

اندازه نمونه کوچک (n = ۱۵) — نتایج به تکرار در کارآزمایی‌های بزرگ‌تر نیاز دارند
فقط مردان — یافته‌ها ممکن است به طور یکسان برای زنان که پاسخ‌های گلوکز و انسولین از نظر هورمونی متفاوت دارند، اعمال نشود
مدت بسیار کوتاه (۷ روز در هر شرایط) — اثرات بلندمدت بر تحمل گلوکز رسمی، HbA1c و حساسیت به انسولین ثبت نشدند
پنجره خوردن ۹ ساعته (۸ صبح تا ۵ عصر) سخت‌تر و زودهنگام‌تر از آن چیزی است که اکثر مردم رعایت می‌کنند

منبع

Hutchison AT, Regmi P, Manoogian ENC, Fleischer JG, Wittert GA, Panda S, Heilbronn LK. Time-Restricted Feeding Improves Glucose Tolerance in Men at Risk for Type 2 Diabetes: A Randomized Crossover Trial. Obesity (Silver Spring). 2019;27(5):724-732. PMID: 30865365

برای راهنمای کامل و عملی شروع روزه‌داری متناوب، کتاب Intermittent Fasting in Practice را از Amazon تهیه کنید. با خرید کتاب، ۳ ماه اشتراک رایگان اپلیکیشن روزه‌داری ما را دریافت کنید: https://www.fastinginpractice.com/redeem

سؤالات متداول

آیا روزه متناوب قند خون را کاهش می‌دهد؟

بله — این مطالعه و مطالعات دیگر نشان می‌دهد که فشردن خوردن در یک پنجره کوتاه‌تر میانگین گلوکز ۲۴ ساعته اندازه‌گیری‌شده توسط CGM را به طور معناداری کاهش می‌دهد، حتی بدون کاهش کالری کل. این اثر به‌ویژه در ساعات شبانه قوی است.

بهترین پنجره خوردن برای کنترل قند خون چیست؟

بر اساس این و تحقیقات روزه مرتبط با ریتم شبانه‌روزی، یک پنجره خوردن زودهنگام — پایان دادن به وعده‌ها تا ۵ عصر یا ۷ عصر — بهبودهای گلایسمیک قوی‌تری نسبت به یک پنجره دیرهنگام ایجاد می‌کند.

روزه متناوب چه سرعتی دارد تا سطوح گلوکز را بهبود دهد؟

این مطالعه بهبودهای معناداری در گلوکز ۲۴ ساعته اندازه‌گیری‌شده توسط CGM پس از فقط ۷ روز یک پروتکل TRE زودهنگام نشان داد. بهبود در آزمایش‌های رسمی تحمل گلوکز (OGTT) احتمالاً به مدت طولانی‌تری نیاز دارد — شاید ۴ تا ۱۲ هفته تمرین مداوم.

آیا افراد مبتلا به پیش‌دیابت می‌توانند روزه متناوب داشته باشند؟

جمعیت مطالعه به طور خاص شامل مردانی با عوامل خطر سندرم متابولیک بود — پروفایل معمول پیش‌دیابت. پروفایل‌های گلوکز آن‌ها به طور معناداری بهبود یافت. با این حال، هر کسی با یک وضعیت متابولیک باید پروتکل‌های روزه را با پزشک خود قبل از شروع در میان بگذارد.

مقالات مرتبط

می‌خواهید راهنمای کامل روزه‌داری را داشته باشید؟ کتاب Intermittent Fasting in Practice را از Amazon تهیه کنید — و ۳ ماه اشتراک رایگان اپلیکیشن روزه‌داری ما را در fastinginpractice.com/redeem دریافت کنید.