مقالهمبتدی

آیا در ماه رمضان می‌توان آب نوشید؟ پاسخ روشن و راهنمای آبرسانی

آیا در ماه رمضان می‌توان آب نوشید؟ پاسخ کامل به این پرسش، تفاوت آن با فستینگ متناوب و بهترین روش‌های آبرسانی بدن بین افطار و سحر برای داشتن روزی پرانرژی.

آیا در ماه رمضان می‌توان آب نوشید؟

آیا در ماه رمضان می‌توان آب نوشید؟ پاسخ کوتاه این است: خیر. در ماه رمضان از اذان صبح تا اذان مغرب نوشیدن آب و هر مایع دیگری مجاز نیست. روزه‌ی رمضان یک «فستینگ خشک» است، یعنی نه غذا و نه هیچ نوشیدنی. آب فقط در فاصله‌ی افطار تا سحر نوشیده می‌شود.

چرا این سؤال این‌قدر پرتکرار است؟

بیشتر کسانی که این سؤال را جست‌وجو می‌کنند دلیل خوبی برای سردرگمی دارند: آن‌ها شنیده‌اند که در فستینگ متناوب نوشیدن آب هیچ مشکلی ندارد و تصور می‌کنند همان قاعده در ماه رمضان هم برقرار است. اما این‌طور نیست.

این‌ها دو نوع کاملاً متفاوت از فستینگ با دو هدف متفاوت هستند. فستینگ متناوب یک روش سلامتی و متابولیکی است؛ هدف آن پایین نگه‌داشتن انسولین است، بنابراین هر چیزی که کالری ندارد — آب، چای کم‌رنگ بدون قند، قهوه‌ی تلخ — مجاز و حتی مفید است. اما روزه‌ی ماه رمضان یک عمل عبادی با هدف معنوی است و قواعد آن سخت‌گیرانه‌تر است: از اذان صبح تا غروب هیچ چیز وارد بدن نمی‌شود.

درک این تفاوت مهم است، چون کل شیوه‌ی آماده‌شدن شما را عوض می‌کند. در فستینگ متناوب، آبرسانی بدن خودبه‌خود انجام می‌شود. اما در ماه رمضان باید آبرسانی را در یک بازه‌ی محدود شبانه برنامه‌ریزی کنید؛ وگرنه روزتان با سردرد، خستگی و بی‌حوصلگی می‌گذرد.

بدن شما در ۱۲ تا ۱۶ ساعت بدون آب چه می‌کند؟

بدن انسان دائماً آب از دست می‌دهد — از راه تنفس، تعریق و ادرار — حتی وقتی بی‌حرکت نشسته‌اید. در یک روز معمولی حدود ۲ تا ۲.۵ لیتر آب از بدن خارج می‌شود و در روزه‌داری تا غروب نمی‌توانید هیچ‌کدام از آن را جبران کنید.

کم‌آبی خفیف زمانی شروع می‌شود که حدود ۱ تا ۲ درصد آب بدن از دست برود. همین مقدار کافی است تا شکایت‌های آشنای ماه رمضان سراغتان بیاید: سردرد مبهم، خشکی دهان، بی‌حالی بعدازظهر، زودرنجی و کاهش تمرکز در محل کار یا مدرسه. بیشتر افراد این‌ها را به گرسنگی نسبت می‌دهند، در حالی که مقصر اصلی معمولاً تشنگی است، نه گرسنگی.

خبر خوب این است که بدن سالم خودش را تطبیق می‌دهد. کلیه‌ها ادرار را غلیظ‌تر می‌کنند و سدیم و آب بیشتری را نگه می‌دارند و هورمون ضدادراری افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل بیشتر افراد بعد از چند روز اول، افت بعدازظهر را خیلی کمتر حس می‌کنند. پژوهش‌ها روی بزرگسالان سالم نشان می‌دهد شاخص‌های آبرسانی در ماه رمضان تغییر می‌کنند اما در محدوده‌ی ایمن باقی می‌مانند — به شرطی که فرد شب‌ها به اندازه‌ی کافی آب بنوشد.

و دقیقاً همین‌جاست که بیشتر افراد اشتباه می‌کنند. مشکل تقریباً هیچ‌وقت خودِ روزه نیست؛ مشکل این است که آدم سر افطار دو لیوان آب می‌خورد، با غذا سیر می‌شود و می‌خوابد، بدون اینکه حتی نزدیک نیاز روزانه‌اش آب خورده باشد.

البته شرایطی وجود دارد که روزه‌ی بدون آب واقعاً خطرناک است و در همان‌ها هم استثنای شرعی وجود دارد: بارداری، شیردهی، سنگ کلیه یا بیماری کلیوی، دیابت کنترل‌نشده، بیماری همراه با تب یا استفراغ، و کار سنگین در فضای باز در گرمای تابستان. اگر در یکی از این گروه‌ها هستید، حتماً پیش از روزه گرفتن با پزشک مشورت کنید.

نکات عملی برای تشنه نشدن

بین افطار تا سحر ۸ تا ۱۰ لیوان آب بنوشید. آن را در طول شب پخش کنید، نه یکجا. حجم زیاد آب در یک نوبت فقط از راه کلیه‌ها دفع می‌شود.

قانون سه‌قسمتی را رعایت کنید. حدود یک‌سوم آب را سر افطار، یک‌سوم را در طول شب و یک‌سوم را سر سحری بنوشید تا بدن فرصت جذب داشته باشد.

درست قبل از اذان صبح یک لیتر آب سر نکشید. بدن انسان انبار آب ندارد؛ نتیجه‌اش فقط بیدار شدن برای دستشویی است.

سر افطار و سحری غذاهای شور را کم کنید. آجیل شور، ترشی، سوسیس و کالباس و خورش‌های پرنمک تشنگی روز بعد را چند برابر می‌کنند. غذاهای ایرانی همراه با سبزی خوردن تازه و سالاد انتخاب بهتری هستند.

چای و قهوه را به یکی دو فنجان محدود کنید. چای پررنگ خاصیت ادرارآور خفیف دارد، اما حذف کامل آن هم سردرد ترک کافئین می‌آورد. یکی دو استکان در طول شب حد تعادل است.

آب را «بخورید»، نه فقط بنوشید. هندوانه، خیار، طالبی، ماست و آش و سوپ همگی آب قابل‌توجهی دارند. شروع افطار با یک کاسه سوپ یا آش فقط یک عادت قدیمی نیست، واقعاً کمک می‌کند.

سحری را سیرکننده و دیرهضم بخورید. جو دوسر، لبنیات، تخم‌مرغ و نان سبوس‌دار آب را بیشتر در دستگاه گوارش نگه می‌دارند تا نان سفید و مربا.

در طول روز از آفتاب و فعالیت سنگین دوری کنید. اگر ورزش می‌کنید، آن را به یک ساعت مانده به افطار یا دو ساعت بعد از افطار منتقل کنید تا بتوانید آب از دست رفته را جبران کنید.

به رنگ ادرار نگاه کنید. زرد کم‌رنگ بعد از سحری یعنی همه‌چیز خوب است. رنگ تیره یعنی شب بعد باید بیشتر آب بنوشید.

راهنمای کامل

برای دسترسی به راهنمای کامل فستینگ متناوب، کتاب فستینگ متناوب در عمل را از آمازون تهیه کنید — و ۳ ماه استفاده‌ی رایگان از اپلیکیشن فستینگ ما را در fastinginpractice.com/redeem دریافت کنید.

پرسش‌های پرتکرار

آیا مضمضه کردن (آب در دهان گرداندن) روزه را باطل می‌کند؟

مضمضه کردن تا زمانی که آب را فرو ندهید اشکالی ندارد. با این حال بیشتر مراجع توصیه می‌کنند در ساعات روزه‌داری از مضمضه‌ی شدید پرهیز کنید، دقیقاً به همین دلیل که ممکن است ناخواسته آب فرو داده شود. مسواک زدن با مسواک مرطوب هم با همین شرط معمولاً بلامانع دانسته شده است.

آیا در فستینگ متناوب خارج از ماه رمضان می‌توان آب نوشید؟

بله. آب هیچ کالری‌ای ندارد و انسولین را بالا نمی‌برد، پس فستینگ متابولیک را نمی‌شکند. آب ساده، قهوه‌ی تلخ و چای بدون قند در پنجره‌ی فستینگ کاملاً مجازند و حتی به کنترل گرسنگی کمک می‌کنند.

واقعاً در ماه رمضان چقدر آب لازم داریم؟

بیشتر بزرگسالان روزانه به حدود ۲ تا ۲.۵ لیتر آب یعنی تقریباً ۸ تا ۱۰ لیوان نیاز دارند. در هوای گرم یا با کار بدنی این مقدار بیشتر می‌شود. این مقدار را در ساعات بین افطار تا سحر تقسیم کنید، نه اینکه یکجا بنوشید.

آیا روزه‌ی رمضان همان فستینگ خشک برای لاغری است؟

ظاهرشان شبیه است اما نباید یکسان در نظر گرفته شوند. فستینگ خشک طولانی‌مدت برای کاهش وزن توصیه نمی‌شود و خطرات واقعی دارد. روزه‌ی رمضان محدود به ساعات روشنایی روز است و یک بازه‌ی مشخص شبانه برای جبران آب دارد و همین آن را برای بزرگسالان سالم ایمن نگه می‌دارد.

📗

Want the complete guide?

Intermittent Fasting in Practice

Everything in this article — and hundreds more pages of practical guidance, protocols, recipes, and mindset strategies — is covered in depth in the book, available now on Amazon.

💬

تجربه شخصی داری؟ داستان تو به هزاران نفر کمک می‌کند.

← بازگشت به مقالات