فستینگ متناوب در کنترل قند خون از محدودیت کالری روزانه پیشی می‌گیرد: یافته‌های مجله Nature Medicine

هشدار پزشکی: این مقاله صرفاً خلاصه‌ای از تحقیقات منتشرشده برای اطلاع‌رسانی است و جایگزین مشاوره پزشکی نیست. پیش از شروع هر برنامه فستینگ، به‌خصوص اگر بیماری زمینه‌ای دارید یا دارو مصرف می‌کنید، با پزشک خود مشورت کنید.

نگاهی کوتاه به مطالعه


عنوان	فستینگ متناوب به علاوه تغذیه زودهنگام محدود به زمان در مقابل محدودیت کالری و مراقبت استاندارد در بزرگسالان در معرض خطر دیابت نوع ۲: یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده
مجله	Nature Medicine
سال انتشار	آوریل ۲۰۲۳
نوع مطالعه	کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده (۳ گروهی، آزمایش‌باز)
تعداد شرکت‌کنندگان	۲۰۹ نفر
مدت	۶ ماه مداخله + ۱۲ ماه پیگیری (۱۸ ماه در مجموع)
محقق اصلی	Amy T. Hutchison، SAHMRI (موسسه تحقیقات بهداشت و پزشکی استرالیای جنوبی)، آدلاید، استرالیا
منبع	مشاهده در PubMed ←

این مطالعه به چه چیزی پرداخت؟

محققان در SAHMRI می‌خواستند بدانند آیا ترکیب فستینگ متناوب با تغذیه زودهنگام محدود به زمان (iTRE) — فقط خوردن در صبح در روزهای معین — می‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را بیشتر از محدودیت کالری روزانه کاهش دهد. بزرگسالانی که در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ (پیش‌دیابت) بودند برای یک مداخله ۶ ماهه با پیگیری اضافی ۱۲ ماهه جذب شدند. می‌توانید درباره اهمیت این رویکرد در مقاله ما درباره فستینگ متناوب و حساسیت به انسولین بیشتر بخوانید.

چه کسانی مطالعه شدند؟

گروه	شرکت‌کنندگان	عملکرد
iTRE (فستینگ متناوب + TRE زودهنگام)	~۷۰ نفر	فقط بین ۸ صبح تا ۱۲ ظهر غذا خوردند (۳۰٪ انرژی روزانه) در ۳ روز غیرمتوالی در هفته؛ در ۴ روز دیگر آزادانه غذا خوردند
CR (محدودیت کالری)	~۷۰ نفر	هر روز ۷۰٪ نیاز انرژی روزانه مصرف کردند (کاهش مداوم ۳۰٪ کالری)
مراقبت استاندارد	~۷۰ نفر	فقط یک بروشور اطلاعات کاهش وزن دریافت کردند

مشخصات شرکت‌کنندگان: میانگین سنی ۵۸ ± ۱۰ سال، میانگین BMI ۳۴.۸ ± ۴.۷ کیلوگرم/مترمربع، بزرگسالانی که در معرض افزایش خطر دیابت نوع ۲ بودند. هر دو گروه iTRE و CR در طول دوره مداخله ۶ ماهه از حمایت و مشاوره تغذیه‌ای برخوردار شدند.

نحوه عملکرد پروتکل iTRE در این مطالعه: در روزهای فستینگ، شرکت‌کنندگان ۳۰٪ نیاز انرژی تخمینی خود را فقط بین ۸ صبح تا ۱۲ ظهر مصرف کردند — یک پنجره غذاخوری ۴ ساعته با روزه ۲۰ ساعته. در روزهای غیرفستینگ (چهار روز در هفته)، آزادانه و بدون محدودیت کالری می‌توانستند بخورند. این یک پروتکل ترکیبی است: بخشی فستینگ متناوب، بخشی تغذیه محدود به زمان، با تأکید بر خوردن اوایل روز که حساسیت به انسولین بالاترین سطح خود را دارد.

یافته‌های محققان چه بود؟

تحمل گلوکز — پیامد اصلی

پیامد اصلی آزمون تحمل گلوکز ۲ ساعته بود — یک معیار بالینی استاندارد برای سنجش کارایی متابولیسم گلوکز در بدن. نتایج به صورت سطح زیر منحنی افزایشی گلوکز (iAUC) بیان می‌شود که عدد کمتر به معنای متابولیسم گلوکز بهتر است.

گروه	تغییر در تحمل گلوکز ۲ ساعته (iAUC) در ۶ ماه
iTRE	۱۰.۱۰− mg dl⁻¹ min⁻¹ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۴.۰۸− تا ۶.۱۱−)
محدودیت کالری	۳.۵۷− mg dl⁻¹ min⁻¹ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۷.۷۲− تا ۰.۵۷+)
مراقبت استاندارد	تغییر جزئی

گروه iTRE تحمل گلوکز را تقریباً سه برابر بیشتر از گروه محدودیت کالری در علامت ۶ ماهه بهبود بخشید (P = ۰.۰۳).
بهبود گروه محدودیت کالری به معناداری آماری نرسید (فاصله اطمینان آن از صفر گذشت).
مراقبت استاندارد هیچ بهبود معناداری نشان نداد.

حساسیت به انسولین و لیپیدها

گروه iTRE حساسیت به انسولین بیشتری نسبت به محدودیت کالری در ۶ ماه نشان داد.
گروه iTRE کاهش بیشتری در لیپیدهای خون نسبت به گروه CR به دست آورد.
هر دو مداخله فعال (iTRE و CR) در مقایسه با مراقبت استاندارد کاهش وزن ایجاد کردند.

نتایج بلندمدت (ماه ۱۸)

مزیت iTRE بر CR در تحمل گلوکز در پیگیری ۱۸ ماهه حفظ نشد.
این نشان می‌دهد که مزیت واقعی است اما ممکن است نیاز به پایبندی پایدار به پروتکل iTRE برای ادامه فراتر از دوره مداخله فعال داشته باشد.

چه چیزی تغییر نکرد

تفاوت معناداری در رویدادهای نامطلوب بین گروه‌ها.
مزیت تحمل گلوکز بلندمدت (iTRE در مقابل CR) در ۱۸ ماه حفظ نشد.

نتیجه‌گیری محققان چه بود؟

محققان نتیجه گرفتند که گنجاندن توصیه‌های زمان‌بندی وعده غذایی — به‌طور خاص، غذا خوردن زود در روز با دوره‌های طولانی فستینگ — به بهبودهای بیشتر در متابولیسم گلوکز پس از وعده در بزرگسالانی که در معرض افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ بودند منجر شد، در مقایسه با محدودیت کالری روزانه استاندارد در ۶ ماه.

این یافته‌ها برای کسانی که روزه می‌گیرند چه معنایی دارد؟

زمان‌بندی اهمیت دارد، نه فقط مقدار. گروه iTRE در طول هفته کالری یکسانی با گروه CR مصرف کرد (هر دو در مجموع کسری تقریباً ۳۰٪ داشتند)، با این حال نتایج گلوکز به‌طور معناداری بهتری به دست آورد. تفاوت در زمان غذا خوردن بود نه مقدار آن.
خوردن صبحگاهی ممکن است مکانیسم کلیدی باشد. حساسیت به انسولین صبح‌ها بالاترین سطح را دارد و در طول روز کاهش می‌یابد. پروتکل iTRE تمام غذاخوردن را قبل از ظهر در روزهای فستینگ قرار داد و مزیت متابولیک فستینگ را تقویت کرد.
فستینگ متناوب ممکن است نسبت به محدودیت روزانه پایدارتر باشد. داشتن روزهای غذاخوردن کاملاً آزاد (چهار روز در هفته) ممکن است نگه داشتن پروتکل در بلندمدت را برای بسیاری از افراد نسبت به رویکرد کاهش کالری روزانه آسان‌تر کند.
مزایای گلوکز نیاز به ثبات دارند. مزیت در ۱۸ ماه ناپدید شد و نشان می‌دهد که پایبندی مداوم — نه فقط یک آزمایش ۶ ماهه — برای مزیت متابولیک پایدار مورد نیاز است.
افراد در معرض خطر دیابت می‌توانند بسیار بهره‌مند شوند. اگر پیش‌دیابت دارید، قند خون ناشتای بالا یا سابقه خانوادگی دیابت نوع ۲، این مطالعه نشان می‌دهد یک رویکرد فستینگ با پنجره‌های غذاخوری زودهنگام ممکن است به‌ویژه ارزشمند باشد. راهنمای ما درباره فستینگ متناوب و دیابت نوع ۲ را برای زمینه بیشتر مطالعه کنید.

محدودیت‌های مطالعه

طراحی آزمایش‌باز — شرکت‌کنندگان می‌دانستند در کدام گروه هستند که ممکن است تعصب رفتاری ایجاد کند.
پشتیبانی تغذیه‌ای فقط به دو گروه فعال داده شد، نه مراقبت استاندارد — بنابراین برخی از اثرات ممکن است فایده هر نوع مشاوره غذایی را منعکس کند.
از دست رفتن مزیت iTRE در ۱۸ ماه این سؤال را مطرح می‌کند که آیا پایبندی کاهش یافته — این به‌طور کامل گزارش نشده.
شرکت‌کنندگان عمدتاً مسن‌تر (میانگین سنی ۵۸) و BMI بالا داشتند — نتایج ممکن است در جمعیت‌های جوان‌تر یا لاغرتر متفاوت باشد.
پروتکل iTRE بر برنامه‌های غذاخوردن اجتماعی فشار می‌آورد.

منبع

Hutchison, A.T., Liu, B., Wood, R.E., et al. (2023). Intermittent fasting plus early time-restricted eating versus calorie restriction and standard care in adults at risk of type 2 diabetes: a randomized controlled trial. Nature Medicine, 29, 963–972. PMID: 37024596

برای راهنمای کامل و عملی شروع فستینگ متناوب، کتاب Intermittent Fasting in Practice را از Amazon تهیه کنید. با خرید کتاب، ۳ ماه اشتراک رایگان اپلیکیشن فستینگ ما را دریافت کنید: https://www.fastinginpractice.com/redeem

سؤالات متداول

تغذیه زودهنگام محدود به زمان (eTRE) دقیقاً چیست؟

TRE زودهنگام به معنای تمرکز تمام غذاخوردن در اوایل روز است — در این مطالعه بین ۸ صبح تا ۱۲ ظهر. این از حساسیت طبیعی بدن به انسولین در صبح بهره می‌برد و غذاخوردن را با ریتم شبانه‌روزی بدن هماهنگ می‌کند. وعده‌های عصرگاهی، برعکس، با حساسیت به انسولین پایین‌تری پردازش می‌شوند.

آیا فستینگ متناوب واقعاً در قند خون از محدودیت کالری بهتر عمل می‌کند؟

در این مطالعه، در ۶ ماه، بله — به‌طور معنادار. گروه iTRE تحمل گلوکز ۲ ساعته را ۱۰.۱۰− mg dl⁻¹ min⁻¹ در مقابل ۳.۵۷− mg dl⁻¹ min⁻¹ برای محدودیت کالری روزانه بهبود بخشید. تفاوت آماری معنادار بود (P = ۰.۰۳).

چرا مزیت در ۱۸ ماه ناپدید شد؟

مطالعه این را به‌طور کامل توضیح نمی‌دهد، اما محتمل‌ترین توضیح کاهش پایبندی پس از پایان دوره پشتیبانی فعال ۶ ماهه است. این با اکثر تحقیقات مداخله سبک زندگی سازگار است — مزایا وقتی مداخله خارج می‌شود یا کمتر سازگار می‌شود محو می‌شوند.

چه کسی این مطالعه را انجام داد؟

نویسنده اصلی Amy T. Hutchison و نویسنده ارشد Leonie K. Heilbronn در SAHMRI (موسسه تحقیقات بهداشت و پزشکی استرالیای جنوبی) در آدلاید، استرالیا، با یک تیم چندرشته‌ای شامل متخصصان غدد و متخصصان تغذیه.

آیا این پروتکل برای افرادی که داروی دیابت مصرف می‌کنند ایمن است؟

نه بدون نظارت پزشکی. هم فستینگ و هم محدودیت کالری قند خون را کاهش می‌دهند که می‌تواند در افرادی که انسولین یا داروهای خوراکی خاص مصرف می‌کنند هیپوگلیسمی ایجاد کند. هر کسی که داروی دیابت مصرف می‌کند باید قبل از شروع هر پروتکل فستینگ با پزشک خود مشورت کند.

مقالات مرتبط

برای راهنمای کامل فستینگ، کتاب Intermittent Fasting in Practice را از Amazon تهیه کنید — و ۳ ماه اشتراک رایگان اپلیکیشن فستینگ ما را در fastinginpractice.com/redeem دریافت کنید.