روزه‌داری متناوب همراه با تمرین مقاومتی چربی را کاهش می‌دهد در حالی که عضله را حفظ می‌کند

هشدار پزشکی: این مقاله صرفاً خلاصه‌ای از تحقیقات منتشرشده برای اطلاع‌رسانی است و جایگزین مشاوره پزشکی نیست. پیش از شروع هر برنامه روزه‌داری، به‌خصوص اگر بیماری زمینه‌ای دارید یا دارو مصرف می‌کنید، با پزشک خود مشورت کنید.

نگاهی کوتاه به مطالعه


عنوان	اثرات روزه‌داری متناوب ترکیب‌شده با تمرین مقاومتی بر متغیرهای آنتروپومتریک: مرور سیستماتیک و متاآنالیز
مجله	Journal of Strength and Conditioning Research
سال انتشار	ژوئن ۲۰۲۱
نوع مطالعه	مرور سیستماتیک و متاآنالیز
تعداد شرکت‌کنندگان	~۱۴۹ نفر (در ۶ کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده)
مدت	مطالعات از ۴ تا ۱۶ هفته
محقق اصلی	Damoon Ashtary-Larky
موسسه	دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران
منبع	مشاهده در PubMed ←

این مطالعه به چه چیزی پرداخت؟

سؤال اصلی که این متاآنالیز سعی داشت پاسخ دهد این بود که آیا ترکیب روزه‌داری متناوب با تمرین مقاومتی نتایج متفاوتی برای ترکیب بدنی نسبت به رویکردهای متداول تولید می‌کند. به‌طور خاص، محققان می‌خواستند بدانند آیا پروتکل‌های IF اکتساب توده عضلانی را مختل می‌کنند — یکی از نگرانی‌های مداوم در بین افرادی که ورزش می‌کنند و می‌خواهند روزه بگیرند. این مرور داده‌های شش کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده را تجمیع کرد که اثرات روزه‌داری متناوب (عمدتاً تغذیه محدود به زمان ۱۶:۸) ترکیب‌شده با تمرین مقاومتی را بر توده چربی، توده بدون چربی و وزن بدن پوشش می‌داد.

چه کسانی مطالعه شدند؟

گروه	شرکت‌کنندگان	عملکرد
IF + تمرین مقاومتی	~۷۵ نفر	پروتکل روزه‌داری متناوب (عمدتاً TRE 16:8) همراه با برنامه تمرین مقاومتی ساختارمند
کنترل / مقایسه	~۷۴ نفر	محدودیت کالری مداوم یا تغذیه معمول با همان برنامه تمرین مقاومتی

مشخصات شرکت‌کنندگان: بزرگسالان در طیف سنی متفاوت، هم تمرین‌کرده و هم تمرین‌نکرده. مطالعات از نظر ترکیب جنسیتی متفاوت بودند. شرکت‌کنندگان عموماً سالم بودند بدون شرایط پزشکی عمده.

نحوه عملکرد روزه‌داری متناوب در این مطالعات: اکثر پروتکل‌ها از تغذیه محدود به زمان ۱۶:۸ استفاده کردند — یک پنجره غذاخوری ۸ ساعته با روزه ۱۶ ساعته روزانه. برخی مطالعات از تغییرات روزه‌داری یک‌روزه در میان استفاده کردند.

پروتکل تمرین مقاومتی: در مطالعات متفاوت بود — معمولاً ۳ تا ۵ جلسه در هفته، شامل گروه‌های عضلانی اصلی. شدت و حجم تمرین بین گروه‌های IF و کنترل یکسان نگه داشته شد تا اثر پروتکل روزه‌داری ایزوله شود.

یافته‌های محققان چه بود؟

توده چربی

گروه	تغییر در توده چربی
IF + تمرین مقاومتی	کاهش معنادار (تفاوت میانگین وزن‌دار ~۱.۱− کیلوگرم، p کمتر از ۰.۰۰۱)
کنترل	کاهش کمتر

روزه‌داری متناوب ترکیب‌شده با تمرین مقاومتی کاهش آماری معناداری در توده چربی نسبت به شرایط کنترل ایجاد کرد.
این اثر در شش کارآزمایی گنجانده‌شده سازگار بود.
کاهش توده چربی در گروه‌های IF+RT قابل‌مقایسه یا بیشتر از کاهشی بود که در گروه‌های محدودیت کالری مداوم مشاهده شد.

توده بدون چربی (توده عضلانی)

گروه	تغییر در توده بدون چربی
IF + تمرین مقاومتی	بدون تغییر معنادار (توده بدون چربی حفظ شد)
کنترل	بدون تغییر معنادار

تفاوت معناداری در توده بدون چربی بین گروه‌های IF+RT و کنترل وجود نداشت. توده عضلانی در هر دو گروه حفظ شد.
این یافته اصلی است: روزه‌داری متناوب در مقایسه با رویکردهای متداول وقتی تمرین مقاومتی انجام می‌شد از دست دادن اضافی عضله ایجاد نکرد.
این نگرانی که روزه‌داری اجتناب‌ناپذیرانه باعث اتلاف عضله در افرادی می‌شود که به‌طور منظم ورزش می‌کنند را به چالش می‌کشد.

وزن بدن و BMI

وزن بدن در گروه‌های IF+RT به‌طور معناداری کاهش یافت.
BMI کاهش متناظری نشان داد.
تغییرات در BMI و وزن با کاهش‌های توده چربی همخوانی داشت که با حفظ توده بدون چربی سازگار است.

چه چیزی تغییر نکرد

توده بدون چربی: در هیچ گروهی از دست نرفت — یافته کلیدی که از ایمنی IF برای افراد فعال حمایت می‌کند.
پیامدهای قدرت و عملکرد به‌طور سازگار در مطالعات گزارش نشدند که نتیجه‌گیری در مورد اثرات عملکردی را محدود می‌کند.

نتیجه‌گیری محققان چه بود؟

نویسندگان نتیجه گرفتند که روزه‌داری متناوب ترکیب‌شده با تمرین مقاومتی یک استراتژی مؤثر برای کاهش توده چربی بدون به خطر انداختن توده بدون چربی است. نتایج با محدودیت کالری مداوم برای پیامدهای ترکیب بدنی قابل‌مقایسه بود که نشان می‌دهد IF یک رویکرد جایگزین معتبر است — به‌ویژه برای افرادی که تغذیه محدود به زمان را نسبت به شمارش مداوم کالری پایدارتر می‌یابند.

این یافته‌ها برای کسانی که روزه می‌گیرند چه معنایی دارد؟

لازم نیست بین روزه‌داری و ساخت یا حفظ عضله یکی را انتخاب کنید. متاآنالیز نشان می‌دهد که توده عضلانی وقتی IF با تمرین مقاومتی ترکیب می‌شود حفظ می‌شود — نگرانی که روزه‌داری عضله را هدر می‌دهد توسط شواهد تجمیع‌شده حمایت نمی‌شود.
کاهش چربی با وجود تمرین ادامه دارد. ترکیب IF+RT کاهش‌های معنادار چربی ایجاد کرد که نشان می‌دهد دو رویکرد به‌جای مقابله با یکدیگر، یکدیگر را تکمیل می‌کنند.
۱۶:۸ پرمطالعه‌ترین پروتکل برای این هدف است. اکثر مطالعات از روزه ۱۶ ساعته با پنجره غذاخوری ۸ ساعته استفاده کردند. اگر تمرین می‌کنید و روزه می‌گیرید، ۱۶:۸ نقطه شروع عملی است.
مصرف پروتئین در پنجره غذاخوری اهمیت دارد. توده بدون چربی در این مطالعات حفظ شد، اما کیفیت و زمان‌بندی پروتئین در پنجره غذاخوری در بسیاری از آن‌ها عامل بود. شکستن روزه با یک وعده غنی از پروتئین — به‌ویژه بعد از تمرین — از ترمیم عضله حمایت می‌کند.
ثبات از شدت مهم‌تر است. مدت مطالعات از ۴ تا ۱۶ هفته متغیر بود. مدت‌های طولانی‌تر عموماً نتایج واضح‌تری نشان دادند. این یک اصلاح سریع نیست — در طول ماه‌ها، نه روزها کار می‌کند.
مقایسه با محدودیت کالری اهمیت دارد. IF عملکردی مشابه محدودیت کالری مداوم داشت که به این معناست که رویکرد کار می‌کند — و برای بسیاری از افراد، محدود کردن غذاخوردن به یک پنجره از شمارش مداوم آسان‌تر است.

محدودیت‌های مطالعه

اندازه کل نمونه کوچک: ~۱۴۹ شرکت‌کننده در ۶ کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده متوسط است. کارآزمایی‌های بزرگ‌تر این نتیجه‌گیری‌ها را تقویت می‌کنند.
ناهمگنی بین مطالعات: پروتکل‌های IF، برنامه‌های تمرین، مصرف کالری و مشخصات شرکت‌کنندگان در شش کارآزمایی گنجانده‌شده متفاوت بودند.
ترکیب جنسیتی مختلط: برخی مطالعات فقط مرد، برخی فقط زن و برخی مختلط بودند. اثرات خاص جنسیت را نمی‌توان کاملاً از نتایج تجمیع‌شده جدا کرد.
مدت‌های مطالعه کوتاه: حداکثر پیگیری ۱۶ هفته بود. اثرات بلندمدت بر توده عضلانی و کاهش چربی از این متاآنالیز به تنهایی ثابت نشده است.
پیامدهای قدرت و عملکرد: اکثر مطالعات بر ترکیب بدنی تمرکز کردند نه اندازه‌گیری افزایش‌های قدرت یا عملکرد تمرین.
کنترل کالری متفاوت: همه مطالعات مصرف کالری کل بین گروه‌های IF و کنترل را یکسان نکردند.

منبع

Ashtary-Larky D, Bagheri R, Asbaghi O, Tinsley GM, Choobineh S, Wong A, Dutheil F, Suzuki K, Soori R. (2021). Effects of intermittent fasting combined with resistance training on anthropometric variables: systematic review and meta-analysis. Journal of Strength and Conditioning Research, 35(6), 1700–1712. PMID: 33491972

برای راهنمای کامل و عملی شروع روزه‌داری متناوب، کتاب Intermittent Fasting in Practice را از Amazon تهیه کنید. با خرید کتاب، ۳ ماه اشتراک رایگان اپلیکیشن روزه‌داری ما را دریافت کنید: https://www.fastinginpractice.com/redeem

سؤالات متداول

آیا روزه‌داری متناوب اگر تمرین مقاومتی انجام دهید باعث از دست دادن عضله می‌شود؟

بر اساس این متاآنالیز از شش کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده، خیر — توده عضلانی در گروه‌های IF + تمرین مقاومتی حفظ شد بدون تفاوت معنادار از گروه‌های کنترل. نگرانی که روزه‌داری اجتناب‌ناپذیرانه به از دست دادن عضله منجر می‌شود وقتی تمرین مقاومتی همراه با پروتکل روزه‌داری حفظ می‌شود بی‌اساس به نظر می‌رسد.

کدام پروتکل IF در مطالعات بررسی‌شده بیشتر استفاده شد؟

اکثر مطالعات از تغذیه محدود به زمان ۱۶:۸ استفاده کردند — روزه ۱۶ ساعته روزانه با پنجره غذاخوری ۸ ساعته. این پرمطالعه‌ترین پروتکل IF در زمینه تمرین مقاومتی است.

آیا می‌توان در حال انجام روزه‌داری متناوب عضله ساخت؟

متاآنالیز بر حفظ توده بدون چربی متمرکز بود نه رشد عضله. توده بدون چربی حفظ شد، از دست نرفت — اما اینکه آیا IF رشد عضلانی را در مقایسه با رویکردهای غیرروزه‌داری با پروتئین و کالری یکسان بهینه می‌کند یا نه یک سؤال باز است.

چقدر باید تمرین مقاومتی و روزه‌داری را با هم ترکیب کرد تا نتیجه ببینید؟

مطالعات در این متاآنالیز از ۴ تا ۱۶ هفته اجرا شدند. کاهش معنادار توده چربی در آن دامنه مشاهده شد که نشان می‌دهد نتایج در ۴ تا ۶ هفته شروع می‌شوند و با ثبات در طول ماه‌ها واضح‌تر می‌شوند.

آیا روزه‌داری ۱۶:۸ اگر هر روز تمرین کنید ایمن است؟

بر اساس این تحقیق، بله — وقتی به درستی ساختار یابد، روزه‌داری ۱۶:۸ در کنار تمرین مقاومتی روزانه یا نزدیک به روزانه برای کاهش چربی بدون به خطر انداختن عضله ایمن و مؤثر است. ملاحظات کلیدی شامل مصرف کافی پروتئین در پنجره غذاخوری و اطمینان از عدم کسری کالری شدید است.

مقالات مرتبط

برای راهنمای کامل روزه‌داری، کتاب Intermittent Fasting in Practice را از Amazon تهیه کنید — و ۳ ماه اشتراک رایگان اپلیکیشن روزه‌داری ما را در fastinginpractice.com/redeem دریافت کنید.