فستینگ متناوب همراه با تمرین مقاومتی چربی را کاهش می‌دهد در حالی که عضله را حفظ می‌کند

فستینگ متناوب همراه با تمرین مقاومتی چربی را کاهش می‌دهد در حالی که عضله را حفظ می‌کند

هشدار پزشکی: این مقاله صرفاً خلاصه‌ای از تحقیقات منتشرشده برای اطلاع‌رسانی است و جایگزین مشاوره پزشکی نیست. پیش از شروع هر برنامه فستینگ، به‌خصوص اگر بیماری زمینه‌ای دارید یا دارو مصرف می‌کنید، با پزشک خود مشورت کنید.

نگاهی کوتاه به مطالعه

این مطالعه به چه چیزی پرداخت؟

سؤال اصلی که این متاآنالیز سعی داشت پاسخ دهد این بود که آیا ترکیب فستینگ متناوب با تمرین مقاومتی نتایج متفاوتی برای ترکیب بدنی نسبت به رویکردهای متداول تولید می‌کند. به‌طور خاص، محققان می‌خواستند بدانند آیا پروتکل‌های IF اکتساب توده عضلانی را مختل می‌کنند — یکی از نگرانی‌های مداوم در بین افرادی که ورزش می‌کنند و می‌خواهند روزه بگیرند. این مرور داده‌های شش کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده را تجمیع کرد که اثرات فستینگ متناوب (عمدتاً تغذیه محدود به زمان ۱۶:۸) ترکیب‌شده با تمرین مقاومتی را بر توده چربی، توده بدون چربی و وزن بدن پوشش می‌داد.

چه کسانی مطالعه شدند؟

مشخصات شرکت‌کنندگان: بزرگسالان در طیف سنی متفاوت، هم تمرین‌کرده و هم تمرین‌نکرده. مطالعات از نظر ترکیب جنسیتی متفاوت بودند. شرکت‌کنندگان عموماً سالم بودند بدون شرایط پزشکی عمده.

نحوه عملکرد فستینگ متناوب در این مطالعات: اکثر پروتکل‌ها از تغذیه محدود به زمان ۱۶:۸ استفاده کردند — یک پنجره غذاخوری ۸ ساعته با روزه ۱۶ ساعته روزانه. برخی مطالعات از تغییرات فستینگ یک‌روزه در میان استفاده کردند.

پروتکل تمرین مقاومتی: در مطالعات متفاوت بود — معمولاً ۳ تا ۵ جلسه در هفته، شامل گروه‌های عضلانی اصلی. شدت و حجم تمرین بین گروه‌های IF و کنترل یکسان نگه داشته شد تا اثر پروتکل فستینگ ایزوله شود.

یافته‌های محققان چه بود؟

توده چربی

• فستینگ متناوب ترکیب‌شده با تمرین مقاومتی کاهش آماری معناداری در توده چربی نسبت به شرایط کنترل ایجاد کرد.
• این اثر در شش کارآزمایی گنجانده‌شده سازگار بود.
• کاهش توده چربی در گروه‌های IF+RT قابل‌مقایسه یا بیشتر از کاهشی بود که در گروه‌های محدودیت کالری مداوم مشاهده شد.

توده بدون چربی (توده عضلانی)

• تفاوت معناداری در توده بدون چربی بین گروه‌های IF+RT و کنترل وجود نداشت. توده عضلانی در هر دو گروه حفظ شد.
• این یافته اصلی است: فستینگ متناوب در مقایسه با رویکردهای متداول وقتی تمرین مقاومتی انجام می‌شد از دست دادن اضافی عضله ایجاد نکرد.
• این نگرانی که فستینگ اجتناب‌ناپذیرانه باعث اتلاف عضله در افرادی می‌شود که به‌طور منظم ورزش می‌کنند را به چالش می‌کشد.

وزن بدن و BMI

• وزن بدن در گروه‌های IF+RT به‌طور معناداری کاهش یافت.
• BMI کاهش متناظری نشان داد.
• تغییرات در BMI و وزن با کاهش‌های توده چربی همخوانی داشت که با حفظ توده بدون چربی سازگار است.

چه چیزی تغییر نکرد

• توده بدون چربی: در هیچ گروهی از دست نرفت — یافته کلیدی که از ایمنی IF برای افراد فعال حمایت می‌کند.
• پیامدهای قدرت و عملکرد به‌طور سازگار در مطالعات گزارش نشدند که نتیجه‌گیری در مورد اثرات عملکردی را محدود می‌کند.

نتیجه‌گیری محققان چه بود؟

نویسندگان نتیجه گرفتند که فستینگ متناوب ترکیب‌شده با تمرین مقاومتی یک استراتژی مؤثر برای کاهش توده چربی بدون به خطر انداختن توده بدون چربی است. نتایج با محدودیت کالری مداوم برای پیامدهای ترکیب بدنی قابل‌مقایسه بود که نشان می‌دهد IF یک رویکرد جایگزین معتبر است — به‌ویژه برای افرادی که تغذیه محدود به زمان را نسبت به شمارش مداوم کالری پایدارتر می‌یابند.

این یافته‌ها برای کسانی که روزه می‌گیرند چه معنایی دارد؟

• لازم نیست بین فستینگ و ساخت یا حفظ عضله یکی را انتخاب کنید. متاآنالیز نشان می‌دهد که توده عضلانی وقتی IF با تمرین مقاومتی ترکیب می‌شود حفظ می‌شود — نگرانی که فستینگ عضله را هدر می‌دهد توسط شواهد تجمیع‌شده حمایت نمی‌شود.
• کاهش چربی با وجود تمرین ادامه دارد. ترکیب IF+RT کاهش‌های معنادار چربی ایجاد کرد که نشان می‌دهد دو رویکرد به‌جای مقابله با یکدیگر، یکدیگر را تکمیل می‌کنند.
• ۱۶:۸ پرمطالعه‌ترین پروتکل برای این هدف است. اکثر مطالعات از روزه ۱۶ ساعته با پنجره غذاخوری ۸ ساعته استفاده کردند. اگر تمرین می‌کنید و روزه می‌گیرید، ۱۶:۸ نقطه شروع عملی است.
• مصرف پروتئین در پنجره غذاخوری اهمیت دارد. توده بدون چربی در این مطالعات حفظ شد، اما کیفیت و زمان‌بندی پروتئین در پنجره غذاخوری در بسیاری از آن‌ها عامل بود. شکستن روزه با یک وعده غنی از پروتئین — به‌ویژه بعد از تمرین — از ترمیم عضله حمایت می‌کند.
• ثبات از شدت مهم‌تر است. مدت مطالعات از ۴ تا ۱۶ هفته متغیر بود. مدت‌های طولانی‌تر عموماً نتایج واضح‌تری نشان دادند. این یک اصلاح سریع نیست — در طول ماه‌ها، نه روزها کار می‌کند.
• مقایسه با محدودیت کالری اهمیت دارد. IF عملکردی مشابه محدودیت کالری مداوم داشت که به این معناست که رویکرد کار می‌کند — و برای بسیاری از افراد، محدود کردن غذاخوردن به یک پنجره از شمارش مداوم آسان‌تر است.

محدودیت‌های مطالعه

• اندازه کل نمونه کوچک: ~۱۴۹ شرکت‌کننده در ۶ کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده متوسط است. کارآزمایی‌های بزرگ‌تر این نتیجه‌گیری‌ها را تقویت می‌کنند.
• ناهمگنی بین مطالعات: پروتکل‌های IF، برنامه‌های تمرین، مصرف کالری و مشخصات شرکت‌کنندگان در شش کارآزمایی گنجانده‌شده متفاوت بودند.
• ترکیب جنسیتی مختلط: برخی مطالعات فقط مرد، برخی فقط زن و برخی مختلط بودند. اثرات خاص جنسیت را نمی‌توان کاملاً از نتایج تجمیع‌شده جدا کرد.
• مدت‌های مطالعه کوتاه: حداکثر پیگیری ۱۶ هفته بود. اثرات بلندمدت بر توده عضلانی و کاهش چربی از این متاآنالیز به تنهایی ثابت نشده است.
• پیامدهای قدرت و عملکرد: اکثر مطالعات بر ترکیب بدنی تمرکز کردند نه اندازه‌گیری افزایش‌های قدرت یا عملکرد تمرین.
• کنترل کالری متفاوت: همه مطالعات مصرف کالری کل بین گروه‌های IF و کنترل را یکسان نکردند.

منبع

Ashtary-Larky D, Bagheri R, Asbaghi O, Tinsley GM, Choobineh S, Wong A, Dutheil F, Suzuki K, Soori R. (2021). Effects of intermittent fasting combined with resistance training on anthropometric variables: systematic review and meta-analysis. Journal of Strength and Conditioning Research, 35(6), 1700–1712. PMID: 33491972

برای راهنمای کامل، کتاب Intermittent Fasting in Practice را از Amazon تهیه کنید.