خوردن در بازهی زمانی محدود در نوجوانان چاق، در یک کارآزمایی ۱۲هفتهای عملی و بیخطر بود: تحقیقات چه میگویند
کارآزمایی مقدماتی ۲۰۲۱ روی ۵۰ نوجوان نشان داد خوردن در بازهی ۸ساعته عملی، بیخطر و قابلتحمل بود و کاهش BMI مشابه گروه کنترل با پنجرهی ۱۲ساعته داشت.
خوردن در بازهی زمانی محدود در نوجوانان چاق، در یک کارآزمایی ۱۲هفتهای عملی و بیخطر بود: تحقیقات چه میگویند
هشدار پزشکی: این مقاله خلاصهای از تحقیقات منتشرشده است و صرفاً جنبهی اطلاعرسانی دارد. این متن توصیهی پزشکی نیست و جایگزین مشاورهی یک متخصص سلامت واجد شرایط نمیشود. پیش از شروع هر برنامهی روزهداری، بهخصوص اگر بیماری زمینهای دارید یا دارو مصرف میکنید، حتماً با پزشک خود مشورت کنید. برنامههای روزهداری برای افراد زیر سن قانونی باید فقط زیر نظر مستقیم پزشک انجام شوند.
نگاهی کوتاه به مطالعه
| عنوان | Time-Limited Eating and Continuous Glucose Monitoring in Adolescents with Obesity: A Pilot Study |
| مجله | Nutrients |
| سال انتشار | نوامبر ۲۰۲۱ |
| نوع مطالعه | کارآزمایی تصادفیسازیشدهی کنترلدار مقدماتی |
| تعداد کل شرکتکنندگان | ۵۰ نفر تصادفیسازیشده، ۴۵ نفر تکمیلکننده |
| مدت | ۱۲ هفته |
| محقق اصلی | Alaina P. Vidmar |
| موسسه | بیمارستان کودکان لسآنجلس / دانشکدهی پزشکی Keck، دانشگاه جنوب کالیفرنیا |
| منبع مالی | در خلاصههای در دسترس ذکر نشده |
| منبع | مشاهده در PubMed → |
این مطالعه به چه موضوعی پرداخت؟
محققان میخواستند بدانند آیا خوردن در بازهی زمانی محدود — یعنی محدودکردن مصرف غذا به یک پنجرهی ۸ساعته در روز — برای نوجوانان چاق، گروهی که تا امروز اغلب تحقیقات روزهداری کاملاً کنارشان گذاشته بودند، رویکردی عملی و بیخطر است یا نه. این کارآزمایی این الگوی غذایی را با پایش مداوم قند خون (CGM) همراه کرد تا ببیند آیا بازخورد لحظهای قند خون میتواند نتایج را بیشتر بهبود بدهد. برای اطلاعات کلی دربارهی نحوهی عملکرد این الگوی غذایی، راهنمای ما دربارهی پروتکل روزهداری متناوب ۱۶:۸ چیست را ببینید.
این پرسش مهم است چون چاقی نوجوانان در سراسر جهان رو به افزایش است و بیشتر تحقیقات موجود دربارهی مدیریت وزن در نوجوانان روی شمارش کالری متمرکزند، روشی که برای نوجوانان بهطور شناختهشدهای سخت است ادامهاش بدهند. اگر یک رویکرد مبتنی بر زمانبندی وعدهها بتواند در این گروه سنی عملی و بیخطر بودنش ثابت شود، میتواند جایگزینی سادهتر باشد که ارزش آزمایش در مقیاس بزرگتر را دارد.
چه کسانی مطالعه شدند؟
| گروه | شرکتکنندگان | کاری که انجام دادند |
|---|---|---|
| کنترل (پنجرهی غذایی طولانی) | پنجرهی ۱۲ ساعت خوردن / ۱۲ ساعت ناشتایی + CGM کور | مشاورهی تغذیهای استاندارد، استفاده از CGM کور |
| گروه TLE + CGM کور | ۸ ساعت خوردن / ۱۶ ساعت ناشتایی، ۵ روز در هفته + CGM کور | خوردن در بازهی زمانی محدود بدون بازخورد لحظهای قند خون |
| گروه TLE + بازخورد لحظهای CGM | ۸ ساعت خوردن / ۱۶ ساعت ناشتایی، ۵ روز در هفته + CGM لحظهای | خوردن در بازهی زمانی محدود با نمایش زندهی دادههای قند خون به شرکتکننده |
پروفایل شرکتکنندگان: از ۵۰ نوجوان تصادفیسازیشده، ۴۵ نفر مطالعه را کامل کردند. میانگین سنی ۱۶٫۴ سال (± ۱٫۳)، ۶۴٪ دختر، ۴۹٪ اسپانیاییتبار، و ۷۵٪ دارای بیمهی درمانی عمومی بودند. همهی شرکتکنندگان BMIای در صدک ۹۵ یا بالاتر برای سن و جنسیت خود داشتند و از طریق برنامههای بالینی درمان چاقی در بیمارستان کودکان لسآنجلس جذب شدند.
خوردن در بازهی زمانی محدود در این مطالعه چگونه اجرا شد: شرکتکنندگان در دو گروه TLE، تمام مصرف غذایشان را به یک پنجرهی ۸ساعتهی انتخابی خودشان، ۵ روز در هفته محدود کردند و در ۱۶ ساعت باقیماندهی آن روزها ناشتا بودند. هر سه گروه — از جمله گروه کنترل با پنجرهی ۱۲ساعتهی استاندارد — یک جلسهی مشاورهی تغذیهای دوساعتهی یکباره دربارهی کاهش شکر افزوده و کربوهیدراتهای تصفیهشده دریافت کردند و در طول مطالعه یک CGM روی بدن داشتند. تنها تفاوت بین دو گروه TLE این بود که آیا شرکتکننده میتوانست قند خونش را بهصورت لحظهای ببیند یا نه.
محققان چه یافتند؟
عملیبودن و پایبندی
| گروه | پایبندی |
|---|---|
| TLE (پنجرهی ۸ ساعته) | ۵٫۲ روز در هفته (انحراف معیار ۱٫۱) از ۵ روز هدف تجویزشده |
| کنترل (پنجرهی ۱۲ ساعته) | ۶٫۱ روز در هفته (انحراف معیار ۱٫۴) |
| استفاده از CGM (همهی گروهها) | ۵٫۸۵ روز در هفته (انحراف معیار ۴٫۸) |
- ۹۰٪ از نوجوانان گروه TLE گزارش دادند که محدودکردن پنجرهی غذایی و استفاده از CGM عملی بود و تأثیر منفیای روی عملکرد روزانهشان نداشت
- در هیچکدام از گروهها عارضهی جانبی جدی گزارش نشد
- هم پنجرهی ۸ساعتهی غذایی و هم استفادهی روزانه از CGM آنقدر خوب تحمل شدند که برای این گروه سنی عملی در نظر گرفته شوند
نتایج مربوط به BMI
| گروه | تغییر در %BMIp95 طی ۱۲ هفته |
|---|---|
| TLE + بازخورد لحظهای CGM | −۴٫۹ ± ۵٫۱ |
| TLE + CGM کور | −۳٫۸ ± ۵٫۸ |
| کنترل (پنجرهی ۱۲ ساعته) | −۳٫۲ ± ۳٫۳۴ |
هر سه گروه طی ۱۲ هفته کاهشی عددی در BMI نسبت به صدک ۹۵ (%BMIp95) نشان دادند، با بیشترین میانگین کاهش در گروهی که بازخورد لحظهای قند خون دریافت میکرد. با این حال، تفاوت بین گروهها از نظر آماری معنادار نبود — این یک مطالعهی مقدماتی کوچک بود که عمدتاً برای سنجش عملیبودن طراحی شده بود، نه برای شناسایی یک اثر قطعی در کاهش وزن.
چه چیزی تغییر نکرد؟
- بین گروهها هیچ تفاوت معناداری در کاهش وزن، کل انرژی دریافتی، سطح فعالیت بدنی، نمرات کیفیت زندگی یا پرسشنامههای رفتار خوردن دیده نشد
- بازخورد لحظهای CGM در این حجم نمونه، در هیچکدام از پیامدهای اندازهگیریشده، برتری آماری معناداری نسبت به CGM کور نداشت
محققان به چه نتیجهای رسیدند؟
نویسندگان نتیجه گرفتند خوردن در بازهی زمانی محدود همراه با پایش مداوم قند خون، برای نوجوانان چاق عملی و بیخطر است، با تحملپذیری بالای گزارششده توسط خود شرکتکنندگان و بدون هیچ عارضهی جانبی جدی، اما برای مشخصشدن اینکه آیا این روش نتایج بهتری از یک پنجرهی غذایی معمولی به همراه دارد، نمونههای بزرگتر با دورههای مداخله و پیگیری طولانیتر لازم است.
این یافتهها برای شما که روزه میگیرید چه معنایی دارند؟
- این مطالعه دربارهی نوجوانان است، نه بزرگسالان. اگر بزرگسالی هستید که به رویکردی مشابه فکر میکنید، پایهی شواهد بسیار بزرگتر برای روزهداری متناوب ۱۶:۸ در بزرگسالان، مستقیمتر به شما مربوط است.
- عملیبودن، یافتهی اصلی بود، نه کاهش وزن. نتیجهی اصلی این است که پنجرهی غذایی ۸ساعته برای بیشتر نوجوانان این کارآزمایی قابلتحمل و بیخطر بود — نه اینکه بهوضوح از پنجرهی طولانیتر برای کاهش وزن بهتر عمل کرده باشد، چون قدرت آماری مطالعه برای تشخیص این تفاوت کافی نبود.
- نظارت پزشکی برای افراد زیر سن قانونی غیرقابلمذاکره است. این کارآزمایی زیر نظارت بالینی دقیق در یک بیمارستان کودکان انجام شد؛ روزهداری نوجوانان هرگز نباید بدون دخالت پزشک و بهصورت خودخواسته انجام شود، بهخصوص با توجه به رشد و تکامل مداوم بدن در این سنین.
- پایبندی کامل نبود، و این طبیعی است. نوجوانان گروه TLE بهطور میانگین حدود ۵ روز از ۷ روز هفته به پنجرهی ۸ساعتهشان پایبند بودند — یادآوری خوبی که ثبات، نه کمال، همان چیزی است که بیشتر تحقیقات روزهداری واقعاً میسنجند.
- بازخورد قند خون بهتنهایی نتایج را چندان تغییر نداد. دیدن دادهی قند خون بهصورت لحظهای، برتری آماری معناداری نسبت به ندیدن آن ایجاد نکرد؛ این نشان میدهد اگر اثری هم باشد، بیشتر آن از خودِ پنجرهی غذایی میآید، نه از پایش.
محدودیتهای مطالعه
- حجم نمونهی کوچک (۵۰ نفر تصادفیسازیشده، ۴۵ نفر تکمیلکننده) که بین سه گروه تقسیم شده، که قدرت آماری برای تشخیص تفاوت بین گروهها را محدود میکند
- مدت کوتاه (۱۲ هفته) بدون پیگیری بلندمدت برای سنجش پایداری تغییرات BMI
- جمعیت محدود به یک مرکز بالینی (بیمارستان کودکان لسآنجلس) با نمونهای عمدتاً اسپانیاییتبار و دارای بیمهی عمومی، که میتواند تعمیمپذیری به سایر جمعیتهای نوجوان را محدود کند
- دادههای پایبندی و برخی پیامدها بر پایهی گزارش خودِ شرکتکنندگان بود
- این مطالعه از نظر آماری بهعنوان یک کارآزمایی اثربخشی طراحی نشده بود — هدف صریح آن سنجش عملیبودن و بیخطربودن بود، نه اثبات فایدهی کاهش وزن
- منبع مالی مطالعه در خلاصههای عمومی در دسترس، بهروشنی ذکر نشده است
منبع
Vidmar AP, Naguib M, Raymond JK, et al. (2021). Time-Limited Eating and Continuous Glucose Monitoring in Adolescents with Obesity: A Pilot Study. Nutrients, 13(11), 3697. PMID: 34835953
سوالات متداول
آیا روزهداری متناوب برای نوجوانان بیخطر است؟
این مطالعهی مقدماتی نشان داد پنجرهی خوردن ۸ساعته طی ۱۲ هفته برای نوجوانان چاق عملی و بیخطر بود، بدون هیچ عارضهی جانبی جدی و با گزارش ۹۰٪ شرکتکنندگان مبنی بر نداشتن تأثیر منفی روی عملکرد روزانه. با این حال، هر رویکرد روزهداری برای یک فرد زیر سن قانونی باید فقط زیر نظر پزشک انجام شود، با توجه به نیازهای رشد و تکامل مداوم بدن.
آیا خوردن در بازهی زمانی محدود به کاهش وزن نوجوانان بهتر از برنامهی غذایی معمولی کمک میکند؟
در این کارآزمایی، هر سه گروه — از جمله گروه کنترل با پنجرهی ۱۲ساعته — کاهشی در BMI نسبت به صدک ۹۵ نشان دادند و تفاوت بین گروهها از نظر آماری معنادار نبود. این مطالعه برای اثبات برتری در کاهش وزن طراحی یا اندازهگیری نشده بود، فقط برای سنجش عملیبودن.
پنجرهی غذایی در این مطالعهی روزهداری نوجوانان چقدر بود؟
شرکتکنندگان گروههای خوردن در بازهی زمانی محدود، در یک پنجرهی ۸ساعته غذا میخوردند و ۵ روز در هفته، ۱۶ ساعت ناشتا بودند. گروه کنترل برای مقایسه از پنجرهی ۱۲ساعته استفاده میکرد.
آیا پایش قند خون، خوردن در بازهی زمانی محدود را برای نوجوانان مؤثرتر کرد؟
نه بهطور معنادار. گروهی که بازخورد لحظهای CGM داشت، کاهش BMI عددی بیشتری (−۴٫۹ ± ۵٫۱) نسبت به گروه CGM کور (−۳٫۸ ± ۵٫۸) نشان داد، اما این تفاوت در این حجم نمونهی کوچک به معناداری آماری نرسید.
نرخهای ریزش و پایبندی در این مطالعه چقدر بود؟
از ۵۰ نوجوان تصادفیسازیشده، ۴۵ نفر مطالعهی ۱۲هفتهای را کامل کردند. نوجوانان گروه خوردن در بازهی زمانی محدود، بهطور میانگین ۵٫۲ روز از ۷ روز هفته به پنجرهی ۸ساعتهشان پایبند بودند، و استفاده از CGM در کل گروهها بهطور میانگین ۵٫۸۵ روز در هفته بود.
پژوهشها و مقالات مرتبط
- پروتکل روزهداری متناوب ۱۶:۸ چیست؟
- چطور روزهداری متناوب را برای مبتدیان شروع کنیم
- آیا روزهداری متناوب برای مبتدیان بیخطر است؟
- فواید روزهداری متناوب: راهنمای کامل مبتنی بر علم
- آیا روزهداری متناوب میتواند حساسیت به انسولین را بهبود بدهد؟
هر روزه را بهطور خودکار ثبت کنید — اپلیکیشن FastSyncer را از App Store دریافت کنید — هفتهی اول رایگان است.
Want the complete guide?
Intermittent Fasting in Practice
Everything in this article — and hundreds more pages of practical guidance, protocols, recipes, and mindset strategies — is covered in depth in the book, available now on Amazon.
مقالات مرتبط
خوردن محدود به زمان زودهنگام اشتها را کاهش و چربیسوزی را افزایش میدهد بدون کاهش متابولیسم: نتایج تحقیقات
خواندن مقاله →تحقیقاتخوردن محدود به زمان زودهنگام کنترل قند خون ۲۴ ساعته را بدون کاهش کالری بهبود میدهد: نتایج تحقیقات
خواندن مقاله →تحقیقاتتغذیه محدود به زمان هورمونهای جنسی زنان و مردان چاق را تغییر نمیدهد: یافتههای تحقیقاتی
خواندن مقاله →تحقیقاتروزه متناوب با پنجره زمانی تراکم استخوان را کاهش نمیدهد: نتایج ۷ کارآزمایی
خواندن مقاله →تحقیقاتتغذیه محدود به زمان اولیه کنترل گلوکز را در یک کارآزمایی تقاطعی با CGM بهبود داد: نتایج پژوهش
خواندن مقاله →مبتدیفستینگ در تابستان بیخطر است یا نه؟
خواندن مقاله →