فستینگ یک‌روز‌در‌میان خلق‌وخو و کیفیت زندگی قبل از پریود را در زنان دارای اضافه‌وزن بهتر کرد

فستینگ یک‌روز‌در‌میان خلق‌وخو و کیفیت زندگی قبل از پریود را در زنان دارای اضافه‌وزن بهتر کرد

توضیح پزشکی: این مقاله صرفاً خلاصه‌ای از یک پژوهش منتشرشده برای اطلاع‌رسانی است. این متن توصیه پزشکی نیست و جایگزین راهنمایی یک متخصص واجد شرایط نمی‌شود. پیش از شروع هر نوع پروتکل فستینگ، به‌خصوص اگر بیماری زمینه‌ای دارید یا دارو مصرف می‌کنید، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

نگاهی کوتاه به این مطالعه

این مطالعه دنبال چه چیزی بود

پژوهشگران می‌خواستند بدانند آیا فستینگ اصلاح‌شده یک‌روز‌در‌میان — یعنی خوردن مقدار خیلی کمی غذا در روزهای «فستینگ» و غذا خوردن عادی در روزهای دیگر — می‌تواند علائم سندرم پیش از قاعدگی را کم کند و کیفیت زندگی زنان دارای اضافه‌وزن و چاق را بهتر کند، در مقایسه با یک رژیم کم‌کالری روزانه معمول که همان مقدار کاهش وزن را ایجاد می‌کند. سندرم پیش از قاعدگی روی خلق‌وخو، راحتی جسمی و کارکرد روزمره در روزهای قبل از پریود اثر می‌گذارد، و این کارآزمایی دقیقاً بررسی کرد که آیا خود الگوی فستینگ — نه فقط کاهش وزن حاصل از آن — تفاوت قابل اندازه‌گیری می‌سازد یا نه. برای پیش‌زمینه درباره فستینگ و نوسان هورمونی، ویار کربوهیدرات قبل از پریود: چرا طبیعی است و چه بخوریم و فاز لوتئال و فستینگ: چرا هفته قبل از پریود قانون‌های دیگری می‌خواهد را ببینید.

چه کسانی بررسی شدند

شرکت‌کنندگان چه کسانی بودند: زنان دارای اضافه‌وزن یا چاق با تشخیص سندرم پیش از قاعدگی، که از مراکز خدمات بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کاشان در ایران جذب شدند. میانگین سن در گروه فستینگ ۳۱.۷۶ سال و در گروه رژیم کم‌کالری ۳۲.۱۳ سال بود — یعنی گروهی نسبتاً جوان و در سن باروری.

فستینگ یک‌روز‌در‌میان دقیقاً چطور اجرا شد: شرکت‌کنندگان در طول ۸ هفته یک روز در میان بین روزهای «فستینگ» با محدودیت شدید و روزهای غذا خوردن عادی جابه‌جا می‌شدند، در حالی که گروه مقایسه یک رژیم کم‌کالری روزانه معمول را دنبال می‌کرد که برای ایجاد کاهش وزن مشابه طراحی شده بود — تا اثر خود الگوی فستینگ، جدا از صرف کم کردن کالری، مشخص شود.

پژوهشگران چه چیزی پیدا کردند

شدت علائم پیش از قاعدگی (زیرمقیاس‌های PSST)

• هم نوسان خلق و هم عصبانیت — دو تا از آزاردهنده‌ترین علائم پیش از قاعدگی برای زندگی روزمره و روابط — در گروه فستینگ به‌طور معناداری بیشتر از گروه رژیم کم‌کالری روزانه بهتر شدند.

کیفیت زندگی (پرسشنامه SF-12)

• درصد بهبود در کارکرد جسمی، سلامت روان و نمره کلی SF-12 به‌طور پیوسته در گروه فستینگ بالاتر از گروه رژیم کم‌کالری روزانه بود، با وجود اینکه هر دو گروه کاهش وزن مشابهی داشتند.

این مطالعه چه چیزی را به ما نمی‌گوید

• داده‌های در دسترس اعداد دقیق کاهش وزن هر گروه را گزارش نمی‌کند، پس روشن نیست دو رژیم از نظر کل کسری کالری چقدر با هم جور بودند — و این نکته مهمی است برای اینکه بفهمیم خود الگوی فستینگ، یا مقدار وزن از دست رفته، تفاوت خلق‌وخو و کیفیت زندگی را ساخته است.
• این کارآزمایی سندرم پیش از قاعدگی (PMS) را بررسی کرد، نه اختلال ملال پیش از قاعدگی (PMDD) که وضعیتی شدیدتر و با تشخیص بالینی است. نباید فرض کرد یافته‌های اینجا مستقیماً به PMDD منتقل می‌شوند، چون آن اختلال علائم خلقی شدیدتری دارد و تشخیص رسمی می‌خواهد.

پژوهشگران چه نتیجه‌ای گرفتند

این یعنی چه اگر فستینگ می‌کنید

• الگوی فستینگ ممکن است فراتر از کاهش وزن مهم باشد. هر دو گروه در این مطالعه با کم کردن کالری وزن کم کردند، اما گروه فستینگ نتیجه خلقی و کیفیت زندگی به‌طور معناداری بهتری گرفت — یعنی خود الگوی یک‌روز‌در‌میان، نه فقط کسری کالری، نقش داشته است.
• عصبانیت و نوسان خلق بیشترین واکنش را نشان دادند. اگر تحریک‌پذیری یا نوسان خلق قبل از پریود آزاردهنده‌ترین علامت شماست، این دقیقاً همان جایی است که این مطالعه روشن‌ترین فایده را پیدا کرد.
• موضوع PMS است، نه PMDD. اگر یک اختلال خلقی تشخیص‌داده‌شده مرتبط با سیکل‌تان دارید، این مطالعه مستقیماً به شما مربوط نمی‌شود — قبل از استفاده از فستینگ برای مدیریت علائم یک تشخیص بالینی با پزشک صحبت کنید.
• فاز لوتئال همچنان احتیاط می‌خواهد. این مطالعه فستینگ‌های روزانه سنگین یا خیلی طولانی را آزمایش نکرد — از یک الگوی یک‌روز‌در‌میان استفاده کرد. فاز لوتئال و فستینگ را ببینید تا بدانید چرا فستینگ‌های خیلی طولانی در هفته قبل از پریود می‌توانند نتیجه عکس بدهند، حتی اگر الگوی یک‌روز‌در‌میان اینجا امیدوارکننده باشد.
• کیفیت زندگی در چند بُعد بهتر شد، نه فقط بُعد جسمی — بهبود زیرمقیاس سلامت روان یکی از قوی‌ترین یافته‌ها بود، که اگر علائم قبل از پریود به اندازه راحتی جسمی روی روزمره‌تان اثر می‌گذارد، ارزش توجه دارد.

محدودیت‌های این مطالعه

• فقط ۴۹ نفر از ۶۰ شرکت‌کننده تصادفی‌سازی‌شده این کارآزمایی ۸ هفته‌ای را تمام کردند، و خلاصه‌های بررسی‌شده دلیل خروج افراد یا تفاوت معنادار آن بین گروه‌ها را توضیح نمی‌دهند.
• طرح بدون پنهان‌سازی بود — شرکت‌کنندگان و پژوهشگران می‌دانستند هر فرد کدام رژیم را دنبال می‌کند، که می‌تواند سوگیری در گزارش ایجاد کند، به‌خصوص برای خلق‌وخو و کیفیت زندگی که خود فرد گزارش می‌دهد.
• نمونه محدود به زنان دارای اضافه‌وزن و چاق در سن باروری در یک مرکز در ایران بود، که ممکن است تعمیم یافته‌ها را به زنان با ترکیب بدنی، سن یا پیشینه قومی متفاوت محدود کند.
• این مطالعه PMS را اندازه گرفت، نه PMDD تشخیص‌داده‌شده بالینی، با اینکه PMDD موضوع اولیه مورد نظر بود — وضعیتی به‌طور معناداری شدیدتر که این کارآزمایی نمی‌تواند مستقیماً درباره‌اش حرف بزند.
• دسترسی مستقیم به نتایج کامل منتشرشده هنگام نوشتن این مقاله ممکن نبود؛ اعداد از خلاصه‌های نمایه‌شده جست‌وجو گردآوری شده‌اند نه از متن کامل اصلی، پس بعضی آمار دقیق (مثل کل کاهش وزن هر گروه) تأیید نشده است.

منبع

Hosseini Hooshiar, M., et al. (2024). Does an alternate-day modified fasting diet improve premenstrual syndrome symptoms and health-related quality of life in obese or overweight women with premenstrual syndrome? A randomized, controlled trial. Frontiers in Nutrition. PMID: 38268675

سؤالات پرتکرار

آیا فستینگ متناوب به علائم سندرم پیش از قاعدگی کمک می‌کند؟

این کارآزمایی تصادفی نشان داد فستینگ اصلاح‌شده یک‌روز‌در‌میان، نوسان خلق و عصبانیت — دو علامت آزاردهنده PMS — را در ۸ هفته به‌طور معناداری بیشتر از یک رژیم کم‌کالری روزانه معمول بهتر کرد، در زنان دارای اضافه‌وزن و چاق.